Je bent zeventien, of misschien zevenenzestig, en je kijkt hoe Audrey Hepburn op een Vespa door Rome rijdt met Gregory Peck. Ze draagt een wit overhemd met de mouwen opgerold. Niemand had haar verteld dat ze op het punt stond een Oscar te winnen; ze was vierentwintig toen de film uitkwam en bijna iedereen op de set noemde haar nog steeds het nieuwe meisje.
Die scène werd gefilmd in echte straten. Die straten zijn er nog steeds.
Hier is een zin die niet waar zou moeten zijn maar het wel is: er is precies één cruiseroute, gevaren door precies één rederij, die je naar het echte terrein brengt van vier films die de meeste mensen aan boord minstens drie keer hebben gezien. Welke route dat is, vertel ik zo. Eerst — er is iets met Grace Kelly en een persreis dat later in dit artikel terug moet komen. Onthoud het.
Roman Holiday, To Catch a Thief, The Talented Mr. Ripley, Under the Tuscan Sun — alle vier bereikbaar als dagaanloop vanuit één enkele 15-daagse Viking-cruise
De rederij is Viking Ocean. De schepen zijn de kleine — 930 gasten, zusterschepen waaronder Star, Sky, Sea, Jupiter, Orion, Venus, Mars, Neptune en Saturn. De 15-daagse Mediterranean & Italian Sojourn vaart van Barcelona naar Venetië met de juiste aanloophavens in de juiste volgorde: Monte Carlo voor de Côte d'Azur, Livorno voor Toscane, Civitavecchia voor Rome, Napels voor de Golf en de Amalfi-zijde. Het is dezelfde kaart die vier regisseurs, decennia uit elkaar, kozen toen ze ergens moois zochten dat ook nog op het scherm de juiste sfeer had.
Wat precies is waar wij voor komen.
Civitavecchia: Roman Holiday (1953)
De Vespa-scène is degene die iedereen zich herinnert. De Mond der Waarheid-grap — Peck die doet alsof het stenen gezicht zijn hand heeft afgebeten — is degene waar mensen drieënzestig jaar later nog hardop om moeten lachen. Beide plekken zijn er nog steeds, beide zijn gratis, en beide liggen op loopafstand van elkaar.
De Bocca della Verità staat in de portiek van Santa Maria in Cosmedin, aan de zuidkant van het Forum. Er staat doorgaans een rij toeristen die hun hand in de stenen mond willen steken en hem theatraal weer terugtrekken. Sommigen weten dat ze de film naspelen. De meesten niet. Jij wel. Vanaf daar is het twintig minuten lopen naar de Trevifontein — die Hepburn in de film eigenlijk nooit bezoekt, maar waar iedereen toch heen gaat omdat het de Trevifontein is — en nog tien minuten naar de Spaanse Trappen waar Peck en Hepburn een ijsje delen.





